sevgili ida,
çok yakınımdaydın. hep arkandan geleceğimi sanırdım.
oysa önüne düştüm bir anda.
hep sana yetişemeyeceğimi sanırdım..
oysa bambaşka yollara saptık
geçtiğimizi sandığımız duraklarda
büyüdük; iki kadın olduk.
birbirimizin büyümediğini sanarken
yollar yıllar boyunca
yaşlandığımızı ölçtük yapılamamışların gölgesinde
ida, ida'm;
hayat; demişler
gelecek planları yaparken sen;
başına gelenlerdir.
hayat işte ida'm,
sana varayım derken
geldiğim yerdir.
ve ben sana çok uzak düşmüştüm
düşüme uyandığımda.
belki hiç yakınımda almadın soluk
ama hep aklımda olduğunu bildim hep
bungun bir yaz sabahı yine
yine..kahretsin ki yine!
bildiğimi sandığım seni
kaybetmeteyim ida'm.
şimdi anlıyorum,
bir anda farkettiğini insanın
yorulduğunu.
yaşanmayan özlenir mi...evet.
