uzaktan geçerdi bulutlar.
ben hep bakardım hangisi beni anlatacak diye
arardım kaybettiğim anahtarım
kapılarım sanki yiten
grilere bulanır susardım.
uzaktandı her aşk.
her gün kısalırdı aşk varsa..
her gece uzardı özlerken.
elim kolum kısa kendimden.
içim acırdı oysa. dışım bile bilmezdi...
gökkuşağında bile yedi renk var derdi annem.
oysa o kara o derin
o mendebura yazgındı günler.
edebiyat akmazdı o zaman
yalnız zaman dönerdi kendine.
annemdi.ne olursa biricik.
kendimdi. ne olsa da kurtulsam..denirdi.
kendimdi suretim de işte. aynı yolların yolcuları...
aynı berbat sona erken varmaya çalışılır
denemekten vazgeçilirdi.
soğuktu.
