kollarım..
kalbim ağırlaşıyor kollarımda
bulutlar gibi çöküyorum içime doğru
neyi arıyoruz demişti şair.
neyi arıyoruz demiştim kim bilir kaç kaç kere...
neyi aradığımı arıyordum.
kollarım ağrıdıkça aklım kararıyordu
bekleyişler boyu uzun oturmalarda
kalkmalar ve yaşamalarda.
sıkılıyordum her nefes aynı hava.
aynı gri bulut ciğerime dolan
gökyüzü deniz
deniz gökyüzü kadar gri.
ışığım solmuş ey giden
yollar bir yumak gibi çıkar içimden dışıma
yollar uzar ben küçülürüm.
yıllar uzar.
ben.
