karışık

hayatım, kafam kadar karışık değil...
beni yargılamayacak vicdanımı arıyorum.

ithaka

sevgili p.,

içime dönük akşamlarca gözlerim dolmuştu
tutunmak tutunmak tutunmak istemiştim
bir erik dalına yemyeşil

çok güzeldi sabahlar
mor ışıklı, dolunay gibi güneşliydi
balıklar yüzerdi gözlerimde
okyanuslarım gizemliydi

yapraktım tohumdum çiçektim
küçük bir kedi yavrusuyum, tırmandım bahara
yükseklerce mutluydu gövdem
düşerken şefkatin toprağına

gün dönerken bahar bitermiş
elim kanardı kalbime tutundukça
şarkılarım sustu şimdi
bugün ben yaprağım, düşüyorum usulca

sevgili p.,

hiç düşünmedim yaşarken baharı
hiç üzülmedim düşerken
ışıklı bulutlardan
biricik bir ithaka'ya vardım.

ve sen de bilirsin
sevgili p.,
nefesimi solur gibi
ithaka'yı aramak
bitimsiz ölüm gibi...