İlk Vasiyet

oğlum deniz'e

1

ben bütün yenilgileri yaşadım

kalmadı sana hiçbir şey

oğlum, biricik muradım

bir su damlasıdır kapıyı gözler

tükürür gibi bakıyor yüzüme dünya

kırılmış ağacımın o tek sürgünü

oğlum, biricik muradım

benden ötelere döndür yüzünü

.............................

6

oğlum unutma adını

sana boşuna konulmadı o

oğlum unutma adını

göğe çizilen resimleri hatırla

oğlum unutma adını

dağları teğelleyen suları

oğlum unutma adını

kardeşliği, cesareti ve yanılgıyı

oğlum unutma adını

tarihe karşı yürüyen bedenleri hatırla

oğlum unutma adını

ve tarihi olan sonra

oğlum unutma adını

hep ipte olacak boynun

oülum unutma adını

yaralı, acılı bir yurdun

oğlum unutma adını

kanı, çiçeği olarak...

deniz, unutma adını...

ahmet erhan

galata, 1988

Zamanı Oy, Sesini Sakla...

Zamanı oy,sesini sakla... unutulmasın

Tarih düşür her yazdığının altına

Aynaya bak, yüzünü göm...unutulmasın

Bir gün küllerin savrulur nasılsa

Bence sen bir günlük tutmalısın

Solgun güller kurutarak yapraklarında

Yağmurda yürü, izini koru... unutulmasın

Toprağı eşeleyen çocukların avuçlarına

Şimdi şehirlerin yalınkılıç yalnızlığındasın

Geçtiğin kırmızı, durduğun yeşil... unutulmasın

Dimdik önündesin bir fotoğraf karesinin

O fotoğrafta hiç sarı kullanılmasın

İyi çocuk ol, acınla büyü...unutulmasın...

ahmet erhan, 1988

Islak

Yağmurunla ürpert sabahlarımı
Giyinip adam olayım
Kalbim akşamdan kalma
Ceplerim sokaklara vitrinlere teşne
Aklım seyir defteri cümle puştlukların

Ben de bir gün bir çukura dolarım
Kimliği yosun tutmuş bir devrimci eskisi
Gibi, akşam olunca kokteylimi atarım
ABD elçiliği önünde cigara içerim

Sen yeter ki ıslat beni kadın ıslat
Sabahları sevdiğim bütün kızların
Saçlarıyla yüzümü kurulayayım

Bu güneş böyle nasıl da yanıyor
Sanki seni hiç aldatmadım...

ahmet erhan, 1993

Bir Kadın...

Yok öyle biri, alnında güneş lekesi

Arasam yollarda arardım, tenhalarda

Olmadık zamanda gelen bir şiir nöbeti

Yok öyle biri, ya da ben bulamadım

Bir kadın, saçının her teline gece dolmuş gibi

Şarapta üzümün dehşetini, yağmurda göğün ağırlığını

duyacak

Teninde buğular olacak kış günlerinde

Yazları, eteğindeki çiçekleri kırlara saçacak

Yok öyle biri, alnındaki ölüm gülünü

Hayatıyla sulayacak bir kadın....kadınım

Yok öyle biri, ya da ben bulamadım...

ahmet erhan, 1993