16 Mart 2011 Çarşamba

üçte bir



lacivert bir geceyi döven dalga sesleri
ve şarap içerken düşünmüştüm annemi
yapayalnız bir kız çocuğu
ve suskun elleri öylesine becerikli
kömür gözler kıvırcık saçlarında beyaz bir kurdele
şimdi sesi bile yok elimde.

onca düş kara yorgan
zifir gecelere yatardık gün olur
her yanım ses olur susardım
genzime oturmuş bir yumruk
ve ben ve onu ve hiç
yargılamamıştım.

bir gece uyumadan nasıl dipsiz bir gece
hiç durmadan düşündü düşündü
sessiz nefeslerinden aldı birer birer
soludukça soğudu
ve mahkum etti beni.

benim biricik annem - ne garip
onun tek kızı ben değildim oysa
kara önlüğü ile halı dokurken bir sabah
konuşamadığına üzüldüğünü söylerdi
martılarla

annem belki de
soğuk bir geceye sarılan sıccacık bir yorgan gibi
sararken ikimizi
hep biraz fazla sevmişti
üçümüzden birini.