gece

ayın sevgili karanlık yüzü,
bir fırtınanın dinmesi gibi
içime dönüyorum
bir limana varır gibi
kendime vardığımdan.

dostlarım...ne sandığım kadar yakınımdasınız,
ne sanılan kadar yakınım hayata...

sadece yaşamak uğraşı işte.
kalın kara bir bulut gibi omuzlarımda

bir gece yarısı binmek gibi taksiye
bir geceyarısı uykusuz kalmak gibi.

ay yavaştan yükselirken yerine
bakıp da duymamak gibi dalga sesini
esir olmak gibi gerçekliğine.

sevgili iza,
farkediyorum ki
yazdıkça sana
kendime ulaşıyorum.

bugün saydım günlerimi şu fani dünyada.
30uma ramak kala...
o kadar anlamsız ki yaşadığım
o kadar küçük ki aslında hayatlarımız...

kanat çırpacakken daha
bitiyor hava...