sevgili ben,
bu sabah ermeden daha
dün gece yaz
belki kış yarın..
bir aynadan bakarım sana adım adım
yüzün elin kolun bakışın
derin mi değil mi bilemem
yorgun yalnız o kambur beden
kara yuvarlak kuyular gözlerinde
cam gibi ardın görünür gözüme
boşluktan mı acıdan mı kim bilir
bir bakışta bitmez sanki gövden
akar karanlıklara saçların
dün yarına dönerken
onca uzağa bakar aklım
bunca yakınımı, istemezsen göremem
düşünde yeşil ufukların güzelliğini
uzansam tutarım sanırım
ben aynalara kanarım
uzağına yetişemem.
Bu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSil