son akşam yemeği...

bu akşam yemekte bir bulut yedim kocaman.
boz kara gri bir bulut.
uzun uzun çiğnedim...bir sakız gibi yapıştı damağıma nanesi.
dişlerim kamaştı tadından.

bir düşe kalktığımı sanmıştım oysa.
gerçek bir düşe uyanacağımı sanmıştım.
bir sabah usulca kaldırıp elimi,
aralayacaktım hayatın yorganını.
ve işte güzel bir sabah diyecektim içimden.

uyanamadım.

güzel bir filmi kaçırır gibi
sevgiliyle ilk randevuyu kaçırır gibi
ilk toplantını
ya da ilk oyun provanı kaçırır gibi
kaçırdım hayatı.

derler ki, uykudan rüyayı görürken uyanmazsan
rüyanı hatırlayamazsın.
uyuduğumu hatırlamıyorum ki
rüyamı hatırlayım.