biliyorum
yalnızlık geliyor yine
apansız kapıdan içeri girer gibi
zile basıp kaçar gibi geliyor
kapıyı açıyorsun
kimsen yok.
biliyorum
yalnızlık geliyor yine
sabahlar kısalıyor
sinekler dolaşırken odaların sessizliğinde
akşamlar daralıyor.
başım dönüyor akşamları
alkol sigara duman
sohbetler koyu kıvam
dostluklar örülüyor
yalnızlığın belki de en çok
en gerçek başladığı yerde
hatıralar kısalıyor.
biliyorum geliyor
dönüşü kadar belirli
dünyanın bahardan kışa
ayın doğuşu kadar belirli
kıvrım kıvrım bulutların ardında
kaçış göçüş kime yarar
o kadar keskin ki yalnızlık
kapıyı bile çalmıyor artık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.