martı sesleri yankılanıyormağaralarım ayaz
denizim nerede diyorum bazen
rüzgarım durmuş
tırnaklarım sökülürdü seni düşünürken
dudaklarımı kan
ne yazsam olmuyor işte bu karşı
bu karşılaşma
bu karşılaştırma
günle geceyi
zifir bir duman gibi sarıyor aklımı
ufkum bitiyor seni düşünürken
söyleyemem o sevdiğin şarkıyı artık
sesim çıktı gitti benden
o kız çocuğunu bir adada bırakıp
giderken
kanım kurudu damarımda
usuldan bir gitar çalıyor ellerin
rüya gibi yanıbaşımda
günler süren geceler süren
sessizliğimi, bilirsin..
sen bile açamadın ya işte
öyle kayıp çocuğum içimde.
o büyük suskunluk
çığlıkları küçük kızım ah
küçücük kızım tut elimden!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.