bitimsizim bu aralar
sözüm durmuyor ağzımda
sıcak çorbadan yanar gibi döner durur dilim
ayaklarım uyuşuyor oturup durmaktan
ne yanımı dönsem diğeri esrik
ne kadar ısınsam o kadar donarım soğuktan
sonum nerede bilmiyorum ey hayat
başlarken söylemedin bana başladığımı
biterken söyleyecek miydin acaba
bir durup bekleseydim sesini?
gözlerim dik dik bakar durur
gökyüzü alabildiğine beyaz tenimde
ne yanıma dönsem düşer kollarım
ayaklarımdan tutar yıkardın beni
çayını fincana sallar gibi
kalbimden tutup sallardın damlayasıya
son kanım da akıp gider ne temiz
tertemizim şimdi bir kaşık su
dua et de üfle ruhumu uzaklara.
bitimsizim ah ne keder
ne gam ne aşk var...ne hoş
kulaklarımı tıkadım duymayım artık sesini
gürültülü hayatımın ipince
sustum bitimsiz yolum uzun
başlamalıyım artık gitmeye.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.