kompartıman

konuşma bugün de sus kalbim

konuşma ne gerek var
yerim yok kırılacak daha
yürüme bugün ayağım

adımların denizde ada, havada duman

suda sinek kadar farklı bağlamından.
farketmedin mi hala...
düşünme bu gün zihin

yok yok yok hiç bir gece öyle

yok hiç tamir olmamak
yok susmak istememek
sarılamadan uyumak yok masum bir hülyaya bile

yalnız kalmadın bunca kalabalığında duygularının

yok...senin yüzün değildi o ellerin arasındaki
sesin değil yalancı bir ayna gibi asılı kalan bir pencerede

ifşa ediyorum işte ne varsa elimde
ne görüyorsam gözünde bir aşkın

gösteriyorum umarsızca bakanın gözüne

belki de böyle kim biliyor

neyi niye yaptığımızın ilk ateşi hangimizden geliyor!
sanki ustalar çıraklar dolu aşk...
hep konuşurdun sustun birden
konuşsan ağzına yapışıyor gitsen ayağına
kalsan yüreğinde kaynıyor bir karanlık çamur
kurşun bulut ağır ne yapsan
dipnotlarla yaşanırken bir aşk
yanındaki en uzak kompartımanda
aynı yere giden iki yolcu susar geçmiş gençlikleri ile hayata
upuzun bir düğüm olduğunu yollarının
tutundukça düşülesi kaçtıkça çözülesi
sarıldıkça güçlenesi bir sarmal
görmez buluttan gayri yukardan bakamayan.